« Powrót do misji

Misje - Ekwador

[img]

Historia Misji

Nadzwyczajna Kapituła Generalna, która odbyła się w 1992 r. w Meksyku w roku jubileuszowym 500-lecia ewangelizacji i chrystianizacji kontynentu amerykańskiego była hołdem dla misji prowadzonych na tym kontynencie przez nasz zakon. W tym czasie nasz zakon był obecny prawie we wszystkich krajach, brakowało tylko obecności w Chile, w Ekwadorze i na Kubie. Owocna działalność zakonna na tym kontynencie zainspirowała o. Prowincjała Mansweta Wardyna do rozważania możliwości otworzenia przez naszą Prowincję zakonną misji w Ekwadorze i tym samym naszej placówki w tym kraju.

Prowincja widząc taką możliwość, na swojej kapitule nadzwyczajnej odbytej w 1993 roku podjęła uchwałę o podjęciu starań o otwarcie misji. Rada Prowincjalna, po wnikliwej dyskusji na swoim posiedzeniu 29 kwietnia 1994 podjęła decyzję o otwarciu przez naszą Prowincję misji w Ekwadorze. Ojciec Prowincjał, po swojej wizycie w Ekwadorze w styczniu 1995 ustalił, że pierwszym miejscem naszej misji jest diecezja Santo Domingo de los Colorados, i że będziemy pracowali w samym mieście Santo Domingo de los Colorados w parafii Matki Bożej Królowej Męczenników w centrum miasta oraz obsługiwali część miasta zaniedbaną religijnie, gdzie działają liczne sekty, jak również obsługiwać będziemy 3 kaplice w podmiejskich wioskach. W przyszłości druga placówka naszej obecności miała być w Shushufindi w Wikariacie Apostolskim Aguarico. Te wszystkie ustalenia były tylko ustaleniami ustnymi, co wpłynęło negatywnie na stabilność naszej misji w początkach swego istnienia.

Dnia 6 czerwca 1995 o. Krzysztof Kurkiewicz, jako pierwszy misjonarz naszej Prowincji, w stanął na ziemi ekwadorskiej i przybył do Santo Domingo de los Colorados, gdzie rozpoczął pracę w parafii Matki Bożej Królowej Męczenników. Dwunastego sierpnia 1995 przybyli dwaj następni misjonarze: o. Eugeniusz Wetta i o. Mirosław Karczewski. Od tej chwili byliśmy wspólnotą zakonno-misyjną. Ósmego września 1997 przybywa o. Zbigniew Braun. Mimo różnorodnych trudności staraliśmy się zaadoptować i wypełniać nasze posłannictwo misyjne. A oto niektóre daty i wydarzenia:

22.08.1995 – objęcie administracji i oficjalne przejęcie parafii Matki Bożej Królowej Męczenników.
17.09.1995 – w Święto Stygmatów Św. Franciszka - w kościele Św. Franciszka erygowanie nowej parafii Św. Antoniego z Padwy, oficjalne wprowadzenie i powierzenie tej parafii nam, czego dokonuje ks. Biskup.
05.10.1995 – po wielu oczekiwaniach zamieszkujemy w diecezjalnym Domu Misjonarza, który jest naszym tymczasowym klasztorem i siedzibą naszej misji pod wezwaniem Św. Antoniego z Padwy.
03.12.1995 – dzielnica Rumiñahui ofiarowuje nam jako darowiznę teren wielkości 3.400 m2 pod budowę klasztoru, aby mieć całą kwadrę, w kwietniu 1996 r. dokupujemy 5 działek, w ten sposób cały teren ma 4.400 m2. Teren ten jest obok terenu Diecezji.
01.01.1996 – oficjalne objęcie kościoła Św. Mikołaja, który stanowi część parafii Św. Antoniego. Tego dnia po raz pierwszy obsługujemy całą parafię Św. Antoniego z Padwy.
05.02.1996 – na radzie kapłańskiej Diecezji zapadła decyzja o podziale parafii Św. Antoniego i wyodrębnienia z niej parafii Św. Mikołaja, która również jest przez nas obsługiwana i na tej samej radzie ks. Biskup, wbrew głosowi Rady zadecydował, że odchodzimy z parafii Matki Bożej Królowej Męczenników i przechodzimy do parafii Św. Dominika, na której terenie mieszkamy. Decyzja ta była podjęta i podyktowana zjednoczeniem i ujednoliceniem naszej strefy duszpasterskiej w mieście. Takie było oficjalne wyjaśnienie tej decyzji.
07.04.1996 – erygowanie parafii Św. Mikołaja i nominacja ojca Krzysztofa Kurkiewicz na proboszcza.
08.04.1996 – przekazujemy parafię Matki Bożej Królowej Męczenników i jednocześnie obejmujemy parafię Św. Dominika Guzmana.
02.04.1997 – oddajemy parafię Św. Mikołaja, skąd po roku pracy duszpasterskiej odchodzimy. Od tej pory obsługujemy dwie parafie: Św. Dominika i Św. Antoniego.
19.03.1997 – oficjalne otwarcie przez o. Prowincjała domu formacyjnego postulatu i przyjęcie do postulatu 3 postulantów. Magistrem postulatu zostaje o. Mirosław Karczewski.
20.03.1997 – podpisanie umowy pomiędzy naszym zakonem i diecezją Santo Domingo de los Colorados o naszej obecności i pracy w tej diecezji. Wprowadziło to stabilność w naszej misji i obecności w tej diecezji.
1997 – przygotowanie planów budowy klasztoru i domu formacyjnego w Santo Domingo de los Colorados.
1998 – przygotowanie planów budowy kościoła Św. Antoniego – Rumiñahui.
22.11.1998 – wyjazd dwóch postulantów do Boliwii na nowicjat, który rozpoczyna się 8 grudnia.
12.1998 – Kuria Generalna daje odpowiedź odpowiada odmownie na naszą prośbę o pomoc w budowie domu formacyjnego w Santo Domingo de los Colorados. W takiej sytuacji nasza misja szuka innego rozwiązania: znaleźć gotowy dom z kościołem dla potrzeb formacyjnych.
29.12.1998 – kapituła misji daje pozwolenie na szukanie takiego rozwiązania i ustaliła, że tym miastem będzie Tulcán, gdzie oo. Kapucyni opuścili kościół i klasztor położony w centrum miasta i dokąd ks. Biskup nas zaprasza.
03.01.1999 – pierwsze rozmowy z ks. Biskupem i wizja lokalna obiektu – według naszej opinii obiekt nadaje się na nasze potrzeby.
18.01.1999 – spotkanie z inżynierami w Tulcán i omówienie koniecznego remontu klasztoru i adaptacji go dla potrzeb naszego seminarium.
10.02.1999 – Rada Prowincjalna zaakceptowała ten projekt i przyjęcie placówki w Tulcán.
03.1999 – Definitorium Generalne zaakceptowało ten projekt i dało pomoc finansową na remont domu.
26.04.1999 – objęcie przez nas Tulcán; jako pierwsi pracują tu: o. Zbigniew Braun i o. Krzysztof Kurkiewicz.
09.05.1999 – oficjalne przekazanie nam Tulcán przez ks. Biskupa w obecności asystenta generalnego o. Ivair da Silva.
23.07.1999 – podpisanie umowy między naszym zakonem a diecezją Tulcán o wieczystą dzierżawę obiektu na 50 lat i naszej obecności i pracy w diecezji Tulcán, jak również na studia naszych kleryków w seminarium diecezjalnym.
31.07.1999 – ustalenia z ks. Biskupem z wikariatu Aguarico dotyczące umowy o pracę i naszej obecności w wikariacie, a konkretnie w mieście Shushufindi; tegoż samego dnia podpisanie umowy na 5 lat między naszym zakonem a wikariatem Aguarico.
30.08.1999 – bracia w Santo Domingo de los Colorados zaczęli mieszkać w parafii Św. Antoniego w domu po siostrach Św. Jana Ewangelisty (Joanistki), które po trzech latach pracy w tej parafii odeszły 04.04.2000.
12.09.1999 – przeniesienie formacji z Santo Domingo de los Colorados do Tulcán.
14.09.1999 – rozpoczynamy budowę kościoła Św. Antoniego równolegle przygotowujemy się do budowy klasztoru.
07.10.1999 – w Santo Domingo de los Colorados oddajemy ks. Biskupowi dom, w którym mieścił się dom formacyjny.
12.12.1999 – pierwsze śluby pierwszego Ekwadorczyka. Święto i radość w całej misji.
10.01.2000 – rozpoczynamy budowę klasztoru w Santo Domingo de los Colorados.
14.01.2000 – po trzech latach pracy odchodzimy z parafii Św. Dominika i pracujemy tylko w parafii Św. Antoniego w Santo Domingo de los Colorados.

W tej krótkiej historii było wiele wydarzeń, które nadały stabilność naszej misji, jak również wyznaczyły kierunki jej rozwoju. Podpisane są umowy o naszą pracę i obecność z biskupami diecezji. Jesteśmy obecni w trzech miejscach: Santo Domingo de los Colorados, Tulcán i Shushufindi. Mamy wytyczone główne zadania i cele misji, które staramy się realizować. Głównym celem naszej misji jest praca powołaniowa i formacja przyszłych zakonników - tubylców. Idzie to w parze z pracą nad młodzieżą. Patrząc z perspektywy pięcioletniej historii, misja rozwija się bardzo dynamicznie, posiada swój styl życia i pracy, jak również perspektywy na przyszłość, na którą patrzy z nadzieją i optymizmem.