« Powrót do misji

Misje - Kenia

Strona kustodii kenijskiej
Facebook: Conventual Franciscan Friars in Kenya


[img] W adhortacji apostolskiej Ecclesia in Africa Jan Paweł II wspomina dzieje Kościoła w Afryce:

"Dzieje te sięgają epoki narodzin samego Kościoła. Ewangelia została rozpowszechniona w Afryce w kilku fazach. Pierwsze wieki chrześcijaństwa były czasem ewangelizacji Egiptu i Afryki Północnej. Druga faza, obejmująca regiony kontynentu położone na południe od Sahary, przypadła na XV i XVI stulecie. Faza trzecia, okres niezwykłego wysiłku misyjnego, rozpoczęła się w XIX w."

Początki misji

Pracę misyjną w afrykańskim plemieniu Meru należącym do etnicznej rodziny Bantu, podjęli na przełomie XIX i XX wieku włoscy misjonarze Consolata Fathers (Zgromadzenie Matki Bożej Pocieszenia) oraz Zgromadzenie Ducha Świętego z Irlandii. Plemię to zamieszkuje płaskowyż położony na północny wschód od góry Kenia na wysokości ponad 1500 m nad poziomem morza, przez który przebiega równik. Posługuje się własnym językiem: kimeru.

W roku 1926 Stolica Apostolska ustanowiła tam Wikariat Apostolski, który w 1953 roku został podniesiony do rangi diecezji w ramach tworzenia w tymże roku hierarchii katolickiej w Kenii. Misja w Kenii powstała jako wotum wdzięczności Bogu za kanonizację św. Maksymiliana, apostoła i misjonarza. Dlatego jej początki wiążą się z Niepokalanowem, do którego 10 listopada 1979 przybył w poszukiwaniu misjonarzy kenijski biskup diecezji Meru - Siłas S. Njiru. Duże wrażenie wywarł wówczas na nim sam Niepokalanów i maryjne wydawnictwo. Marzył o zakonnikach, którzy poprowadziliby nieczynne od lat wydawnictwo jego diecezji. Pierwsze kontakty zaowocowały wystosowaniem do Generała Zakonu oficjalnego zaproszenia, rozpoznaniem diecezji misyjnej oraz podjęciem na kapitule prowincji warszawskiej w sierpniu 1983 roku konkretnej decyzji o założeniu misji w Kenii .

Na pierwszą placówkę misyjną wyznaczone zostało Ruiri oddalone o 12 km od Meru, stolicy plemienia i diecezji. Do tej pory Ruiri było tylko jedną ze stacji misyjnych należącą do oddalonej o 15 km parafii Tigania. Był tam już murowany kościółek oraz dom, nadający się do zamieszkania przez małą grupę misjonarzy. Osiemnastego listopada 1984 przybył tam O. Dominik Wasilewski, pracujący dotąd na misjach w Zambii oraz O. Jan Łempicki i O. Rajmund Marszałkowski z Polski. Dnia 20.11.84 odprawili wspólną Mszę świętą na rozpoczęcie misji i tę datę przyjmuje się za faktyczny jej początek. Biskup Silas, w ramach przygotowania do bezpośredniej pracy misyjnej i zdobycia podstaw języka kimeru, rozesłał ich na kilka miesięcy do różnych placówek misyjnych swojej diecezji (Nkubu, Mikinduri, Igoji). Dnia 14 kwietnia 1985, powróciwszy do Ruiri, koncelebrowaną Mszą świętą rozpoczęli regularne duszpasterstwo i pracę misyjną przy nowo utworzonej parafii Niepokalanego Poczęcia NMP. W ślad za nimi kierowane były kolejne grupy misjonarzy a z czasem i kleryków na studia dla zapewnienia ciągłości i rozwoju misji. W roku 1986, na kapitule nadzwyczajnej prowincji warszawskiej, dokonany został podział prowincji i misja w Kenii przydzielona została nowo powstałej Prowincji Świętego Maksymiliana z siedzibą w Gdańsku.

Dnia 27maja 2004, podczas kapituły rodzimej prowincji gdańskiej, niemal w 20 lat po swoim powstaniu, misja w Kenii została przekształcona w kustodię prowincjalną. Jej patronem został św. Franciszek z Asyżu. W dniach 20-22 i 27-29 września 2004 w Domu Rekolekcyjnym w Ruiri odbyła się pierwsza Kapituła Kustodii Świętego Franciszka w Kenii. Pierwszym Kustoszem został wybrany (21 września) Ojciec Tadeusz Brzozowski. Członkami zaś rady kustodialnej zostali wybrani: Ojciec Joseph Kuira (wikariusz kustodii), Brat Robert Kozielski (sekretarz kustodii), Ojciec Dariusz Dembkowski i Ojciec James Wanzala.

Przeczytaj Sprawozdanie Ministra Prowincjalnego O. Adama Kalinowskiego.

Inne

Chatki